Arooba Mohini tamil novel Episode 8

1
410

ஆவிகளைப் பற்றி:

பொல்டெர்ஜிஸ்ட் என்பவை சத்தமான பேய்கள் என்று சொல்லப்படுகின்றன. இந்த வகை ஆவிகள் ஜன்னல்கள் மற்றும் இழுப்பறைகளைத் திறக்கலாம். அவர்கள் நாற்காலிகளை நகர்த்தலாம் மற்றும் புத்தகங்களை அலமாரிகளில் இருந்து தள்ளலாம். இந்த வகை பேய்களால் நெருப்பை உருவாக்க முடியுமாம்.இவைகளிடம் மிகுந்த கவனம் தேவை.

ராஜா மாடிக்கு வந்ததும் அங்கே கண்ட காட்சியில்  அவனுக்கு ரத்தம் உறைந்தது. மாடியில் சந்திரனுக்கு பின்புறம் கையைக் கட்டிக்கொண்டு ஒரு பெண் நின்று கொண்டிருந்தாள். காலையில் அனு உடுத்தியிருந்த அதே புடவை அவளது மேனியை தடவிக் கொண்டிருந்தது. அந்தப் பெண்ணின் பக்கவாட்டு தோற்றத்தை வைத்து பார்க்கும்போது அங்கு நிற்பது அனு போலவே தோன்றியது.

 ராஜாவிற்கு என்ன செய்யவேண்டும்? எப்படி செய்யவேண்டும்? எதுவுமே புரியாத ஒரு நிலை… பயத்துடனும் திகிலுடனும் லேசாக பார்வையைத் திருப்பி பின்னால் பார்த்தால் அவனுக்கு பின்னால் மாடியை நோக்கி  வேகமாக ஓடி வந்து கொண்டிருந்தாள் அனு.

 அங்கேயும் இங்கேயும் மாறி மாறி பார்த்தான் ராஜா. சட்டென்று சந்திரனின் அருகில் நின்று கொண்டிருந்த அந்த உருவம் இருந்த  இடம் காலியாக இருந்தது. அங்கே யாருமே இல்லை. வெற்றிடம் அவனை வரவேற்றது. தண்ணீரை குடித்து முடித்து விட்டு திரும்பிய சந்திரன் , அங்கே பயந்த தோற்றத்துடன் இருந்த  ராஜாவை பார்த்ததும் கேள்வியாக புருவத்தை உயர்த்தினான்.

“என்னடா ராஜா என்ன ஆச்சு? ஏன் அங்கேயே நின்னுட்டு இருக்க… உன் முகமே சரி இல்லையே என்னாச்சு?” என்று விசாரித்தான் சந்திரன்.

 இவனிடம் என்னவென்று சொல்வது? அவனுக்கு பின்னால் நின்று அனுவின் முகத்தையும் பார்த்தான். அவளது முகம் வெளிறிப் போயிருந்தது . அவளும் அந்த காட்சியைக் கண்ணால் கண்டு விட்டாள் என்பது ராஜாவிற்கு புரிந்தது. ராஜா மெதுவாக நெருங்கி அமர்ந்து கொண்டு சந்திரனின் கைகளை இறுக்கமாக பற்றிக் கொண்டான்

சந்திரன் தனக்கு அருகில் அனு இல்லாமல் அறையின் வெளியில் நிற்பதை அப்போதுதான் கவனித்தான் சந்திரன்.

“என்ன அனு இப்பதானே எனக்கு தண்ணி கொடுத்த அதுக்குள்ள எப்படி வாசலுக்கு போன? என்று புரிந்தும் புரியாமலும் அவளை நோக்கி பார்க்க … சந்திரனும் அனுவும் என்ன பதில் சொல்வது என்றே தெரியாமல் திகைத்துப் போய் அமர்ந்திருந்தனர் . சந்திரன் இருவரும் கேள்வியாக நோக்க ராஜா முகத்தில் வழிந்த வியர்வையைத் துடைத்தபடி நடந்ததை  மெல்லிய குரலில் பதட்டத்துடன் சொல்லி முடித்தான்.

“ அப்போ எனக்கு தண்ணி கொடுத்தது அனு இல்லையா? ஆனா பார்க்கிறதுக்கு அப்படியே அனு மாதிரி தான் இருந்தா..” என்று சொல்லி ஆச்சரியப்பட்டான் சந்திரன்

அனு, சந்திரன் இருவருமே சில நொடிகள் அடுத்து என்ன செய்வது என்பதே புரியாமல் குழம்பிப் போய் இருக்க… ராஜா பேசத் தொடங்கினான்.

“ சந்திரா இதுவரைக்கும் இந்த விஷயத்தை நாம எந்தளவுக்கு சீரியஸா எடுத்துகிட்டோம்னு எனக்கு தெரியல .ஆனா இனிமேலும் இப்படியே இருக்கிறது சரினு எனக்கு தோணல. எப்ப அனு மாதிரியே ஒரு உருவம்  வீட்டுக்கு வந்துருச்சோ.. அந்த உருவத்துக்கு என்னை  மாதிரியோ இல்லை உன்னை  மாதிரியோ மாற எவ்வளவு நேரம் ஆகும்? ஏதாவது செய்தே ஆக வேண்டும்” என்று தீவிரத்துடன் பேசினான்.

“டேய் எல்லாரும் ஏதாவது பண்ணனும்னு சொல்றீங்க …ஆனா என்ன பண்றது தான் எனக்கு புரியலையேடா… என்னைத் தேடி வர்றது மோகினி தான்னு எனக்கு தெரியுது. ஆனா அவ என்னை ஏன் தேடி வர்றா? ஏன் என்னை மிரட்டறா? ஏன் பயமுறுத்தி பார்க்கிறா?  அப்படின்னு எனக்கு பதில் தெரிஞ்சா தானே நான் எதுவும் செய்ய முடியும்”

“அப்படி சொல்லாத சந்திரா… இவ்வளவு தூரம் இந்த விஷயத்துக்கு மோகினி தான் காரணம் கண்டுபிடிக்கலையா? உன்னை தேடி அவ வர்றதுக்கு என்ன காரணம்னு கண்டுபிடிக்க முடியாதா? நம்மால் முடியும். நிச்சயமா கண்டு பிடிக்கலாம். ஆனால் அந்த பொண்ணு மோகினி தான் நீ எதை வச்சு உறுதியா நம்புறே? ஏன்னா அந்த பொண்ணுக்கும், உனக்கு எந்த சண்டையும் இல்லை. அந்த பொண்ணு கிட்ட நீ பேசுனதும் இல்லை. உன்னோட மனசு  இவ்வளவு உறுதியா நம்புறதுக்கு என்ன காரணம்?”

“முதன்முதலா நம்ம வீட்டு வாசல்ல நான் ஒரு உருவத்தை பார்த்தேன்னு சொன்னேன் இல்லையா… அப்போது வீட்டு வாசலில் ஒரு டாலர் எனக்கு  கிடைச்சது. அது அந்த  பொண்ணோடதுன்னு தான் நினைக்கிறேன். அந்த பொண்ணு கழுத்துல நான் அதை பார்த்து இருக்கேன். அதை வச்சு தான் சொல்றேன் அது அந்த பொண்ணுதான்னு”

அவர்கள் மூவரும் அந்த ஆவியிடம் இருந்து எப்படி தப்பிப்பது? என்ன செய்வது ? மேற்கொண்டு எப்படி முன்னேறுவது? என்று தீவிரமாக விவாதித்துக் கொண்டிருந்த நேரம் வீட்டின் ஹாலில் சலசலப்பு சத்தம் கேட்டது. என்ன என்று மூவரும் கீழே எட்டிப் பார்த்தபோது அனுவின் பெற்றோர்களும், சந்திரனின் பெற்றோரும் வந்திருந்தனர். கோவில் யாத்திரைக்கு சென்றவர்கள் அனைவரும் விஷயத்தை கேள்விப்பட்டு வந்திருப்பது புரிந்தது.

அந்த நேரத்தில் வீட்டு பெரியவர்களை யாருமே எதிர் பார்க்காததால் மூவருமே  சற்று நேரம் அதிர்ந்து போய் விட்டார்கள். நடந்த விஷயங்களை அவர்களிடம் சொல்லி அவர்களையும் வீணாக பயத்திற்குள்ளாக்க வேண்டாம் என்று எண்ணியவர்கள் சந்திரனுக்கு நடந்த அத்தனையும் விபத்து என்று அவர்கள் நம்புமாறு ஒரு பொய்க் கதையை புனைந்து கூறினார்கள்.

 அவர்களுக்கும் வேறு வழி இருக்கவில்லை சந்திரனை சுற்றி நடக்கும் இந்த அமானுஷ்ய விஷயங்களை தெரிந்து கொண்டால் அவர்களும் மிகுந்த பயத்திற்கு உள்ளாவர்கள் என்று எண்ணியே அவர்களிடம் மறைத்தார்கள். இருவரின் பெற்றோர்களும் வயதானவர்கள் அவர்களை வீணே வருத்த வேண்டாம் என்று நினைத்து அவர்களிடம் உண்மையை மறைத்தனர் அவர்கள் மூவரும்.

அனுவிற்கு வீட்டுப் பெரியவர்களிடம் உண்மையை சொல்லவும் முடியவில்லை. அதே நேரம் அந்த விஷயத்தை அப்படியே விட்டுவிடவும் அவளுக்கு மனமில்லை. எனவே வீட்டுப் பெரியவர்களிடம் சந்திரனுக்கு கண் திருஷ்டி அதிகமாக இருப்பதால் தான் இப்படி விபத்துக்கள் நடக்கின்றன என்றும் அதனால் அவனுக்காக ஒரு சிறப்பு பூஜை உண்டு வீட்டில் ஏற்பாடு செய்தால் எல்லாம் சரியாகிவிடும் என்று தனக்குத் தெரிந்த கோவில் பூசாரி சொன்னதாக சொல்லி, வீட்டில் மீண்டும் ஒரு பூஜைக்கு  ஏற்பாடு செய்தாள். ஆனால் இந்த முறை வழக்கமாக ஏற்பாடு செய்ததை போல கோவில் பூசாரி வைத்து பூஜைக்கு ஏற்பாடு செய்யவில்லை.

 அதற்கு பதிலாக பக்கத்து ஊரில் இருந்த ஒரு பேய் ஓட்டியை வீட்டிற்கு வரவழைக்க முடிவு செய்தார்கள் மூவரும். அதற்கு முன்னரே அவரை பார்த்து வீட்டில் இருக்கும் பெரியவர்களுக்கு இது குறித்து தகவல் எதுவும் தெரிவிக்க வேண்டாம் என்றும் அவர்களுக்கு விஷயம் எதுவும் தெரியாது என்று சொல்லிவிட்டனர்.

பூஜைக்கான  ஏற்பாடுகளையும் அவசர அவசரமாக செய்து கொண்டிருந்தாலும் அவர்களின் பெற்றோர்களும் சம்மதம் தெரிவித்து அனுவை பெருமையோடு பார்த்துக் கொண்டிருந்தனர்.

‘இந்த  மருமகளுக்கு எவ்வளவு அக்கறை’ என்று சந்திரனின் பெற்றோர்களும், மகள் எத்தனை பொறுப்பாக நடந்து கொள்கிறாள் என்று அனுவின் பெற்றோர்களும் பூரித்து போயிருந்தனர்.

அனு எதையும் முகத்தில் வெளிக்காட்டிக் கொள்ளவில்லை. அதாவது  காட்டாமல் இருக்க பெருமுயற்சி செய்தாள்.. அதற்கு மறுநாள் பூஜைக்கு ஏற்பாடுகள்  செய்வதற்காக சந்திரனை வீட்டில் விட்டுவிட்டு ராஜாவுடன் வெளியே சென்றாள் அனு.

பூசைக்கு வேண்டிய சாமான்கள் மாலை உள்ளிட்ட பொருட்களை வாங்குவதற்காக ராஜாவுடன் காரின் முன் சீட்டில் அமர்ந்து பயணித்து வந்தாள். ஆழ் மனதில் இருந்த பயங்கள் எல்லாம் ராஜாவிடம் கொட்டி தீர்த்தாள்.

‘இத்தனை நாள் சந்திரனைப் பற்றி சரியாகப் புரிந்துகொள்ளாமல்  போய் விட்டேனே’ என்று வருந்தினாள். கிடைத்திருக்கும்  நல்ல வாழ்வை இழந்து விடுவோமோ என்ற பயம் இப்போது அவள் மனதை ஆக்கிரமித்து இருப்பதை  புரிந்துகொள்ள முடிந்தது ராஜாவால். மனம் விட்டு பேசினால் அவள் மனதில் உள்ள கவலைகள் குறையக்கூடும் என்று எண்ணி அவன் அவள் பேசுவதை தடுத்து நிறுத்தாமல் அவளை பேச விட்டான்.

 சந்திரனை  எப்படியாவது இந்த இக்கட்டிலிருந்து மீட்கவேண்டும் என்ற கவலையும்  இருக்கவே… அவளது பேச்சில் இருந்து திசை திரும்பிவிட்டது சந்திரனின் கவனம். ஒரு கட்டத்தில் அவள் பேசுவதை நிறுத்தி விட்டதை அவன் உணராமல் போனான்.

 இரவு மணி ஒன்பதை நெருங்கிக் கொண்டிருந்தது. அப்பொழுதுதான் ராஜா கவனித்தான். அனு எதுவுமே பேசாமல் சாலையை வெறித்துக் கொண்டே வருவதை.

‘அமைதியாகி விட்டாளே… என்ன ஆயிற்று இவளுக்கு?’ என்று யோசனையுடன் காரை ஓட்டிக்கொண்டே லேசாக அவள் புறம் திரும்பிப் பார்த்தான். அவள் பார்வை சாலையை வெறித்து பார்த்துக் கொண்டிருந்தது.அவளது பார்வையில்  ஒரு விறைப்புத்தன்மை…. கடினத்தன்மை… கல் போன்ற தன்மை … இரும்பு போன்ற ஒரு தோற்றம் வந்து இருந்தது.

அதுநாள் வரையில் அனுவை அப்படி ஒரு தோற்றத்தில் ராஜா பார்த்ததில்லை அவளை பார்த்து, பழகியது சில நாட்களாக இருந்தாலும் அனுவின் இயல்பு  அவனுக்கு அத்துப்படி . இத்தனை நாட்களில் அவள் இப்படி இருந்து அவன் பார்த்ததேயில்லை .

“என்னாச்சு அனு?” என்று கேட்டான். அனுவிடம் அசைவில்லை.

“அனு கேட்கிறேன் இல்ல… என்னாச்சும்மா? ஏதாவது முடியலையா? உடம்பு எதாவது சரியில்லையா?” என்று அக்கறையாக மீண்டும் ஒருமுறை விசாரித்தான் ராஜா. அப்பொழுதும் அவளிடம்  அசைவில்லை என்றதும்  பயந்து போய் காரை நிறுத்தி விட்டான் ராஜா.

அனுவின் கவனம் தன்னுடைய பேச்சில் இல்லை என்பதை ராஜா உணர்ந்துகொண்டான். மீண்டும் சில முறை அவளது பெயரை அழுத்தி உச்சரித்தான். அப்பொழுதும் அனுவின் தோற்றத்தில் எந்த மாற்றமும் இல்லை அவளது பார்வை எதிரில் தெரிந்த சாலையை வெறித்து பார்த்துக் கொண்டிருந்தது.

மேலும் சில நிமிடங்கள் பொறுத்து பார்த்த ராஜா மெதுவாக அனுவின் தோளை தொட்டு உலுக்கினான்.

“அனு… என்னாச்சும்மா? கொஞ்சம் என்னைப் பாரு… என்னைப் பாரு அனு” என்று விடாது  அனுவின் கவனத்தை தன் பக்கம் திருப்ப வெகுவாக போராடினான் ராஜா.

அனு மெதுவாக ராஜாவின் புறம் திரும்பினாள். ஆனால் அவள் பார்வையில் ஏதோ ஒரு வித்தியாசத்தை உணர்ந்தான் ராஜா. அவள் பார்வை ராஜாவின் கண்களில் ஊடுருவி, கண்கள் வழியாக இதயத்தைத் தாக்கியது. அவள் பார்வை நேராக அவனது இதயத்தைப் கிழிப்பது போல தோன்றியது.

“ என்னாச்சும்மா? ஏன் ஒரு மாதிரியா இருக்க?” என்று அவளை இயல்புக்கு கொண்டு வருவதற்காக  தன்னுடைய தடுமாற்றத்தை மறைத்துக்கொண்டு பேசினான் ராஜா

“ நீ காரை விட்டு கீழே  இறங்கு… காரை  நான் ஓட்டுறேன். நீ இந்த பக்கம் வந்து உட்கார்” என்று சொன்னாள் அனு. அவளின் பேச்சில் இருக்கும் ஒருமையை மனதில் குறித்துக் கொண்டான்.

‘அனு எப்பவும் இப்படி ஒருமையில் பேச மாட்டாளே’

அனுவின் தற்போதைய வெறித்த பார்வை எதுவோ சரியில்லை என்று உணர்த்த காரை விட்டு இறங்க மறுத்தான் ராஜா.

“இப்ப காரை விட்டு இறங்க முடியுமா முடியாதா” என்று  கோபத்தை கண்களில் தேக்கி வைத்துக்கொண்டு பேசிய அனு… அவனுக்கு புதிதாக தெரிந்தாள்.

அவளின் கண்களில் இருந்த ஏதோ ஒன்று அவனை மிரட்டியது. அந்த நிமிடம் யாரோ தன்னுடைய கைகளைக் கட்டிப் போட்டதை போல் தோன்றியது அவனுக்கு. தொடர்ந்து தன்னால் காரை ஓட்ட முடியும் என்ற எண்ணமும் அவனுக்கு இல்லை. ராஜா டிரைவர் சீட்டில் இருந்து இறங்கி மறுபக்கமாக மாறி ஏறியதும் டிரைவர் சீட்டில் அமர்ந்து காரை ஓட்டத் தொடங்கினாள் அனு. அவளது கைகளில் புயல் வேகத்தில் கார் பறந்தது.

“அனு மெதுவா போ.. இப்படி வேகமாக ஓட்டாதே  மெதுவா போமா” என்று எத்தனையோ முறை சொல்லியும் அவனது பேச்சு அவள் காதில் ஏறுவதாக தெரியவில்லை. எதிரில்  வந்து கொண்டிருந்த வாகனங்களை எப்போது வேண்டுமானாலும் மோதி விடலாம் என்பது போல அவள் ஓட்டிய விதத்தில் ராஜா அரண்டு போனான்.

உயிர் பிழைப்போமா மாட்டோமா என்பது தெரியாத அளவிற்கு அசுரத்தனமான வேகத்தில் காரை ஓட்டிச்சென்றாள். உயிர் பிழைத்தால் போதும் என்றாகி விட்டது ராஜாவுக்கு. ஒரு கட்டத்தில் காரை ஒரு பெரிய டேங்கர் லாரியில்  மோதுவதற்கு பார்த்தாள். சட்டென்று சுதாரித்த ராஜா ஸ்டீயரிங் வீலை பிடித்து திருப்பிவிட, பெரும் விபத்திலிருந்து தப்பித்தாலும் அனுவின் தலை ஸ்டீயரிங் வீலில் பலமாக மோதிக் கொண்டது. அதிர்ச்சியினாலோ என்னவோ அப்படியே மயங்கி விட்டாள் அனு. ராஜாவிற்குத் தான் அவளது  செய்கைகள் மிகுந்த குழப்பத்தை ஏற்படுத்தியது.

Facebook Comments Box
Click to rate this post!
[Total: 1 Average: 5]

1 COMMENT

  1. மோகினி அனு உடம்புல வந்துட்டாளா ஏன் ராஜாவை அப்படி பார்க்கனும் ஏன் ராஜா தடுமாறனும்

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here