NUNN 17

0
1264
NUNN Tamil Novels 37

‘கார்எப்போநின்னுச்சு!!!! இவஏன்இப்படிமுறைச்சுக்கிட்டுஇருக்கா!!!!…’என்று மனதுக்குள் நினைத்த படியே காரை விட்டு கீழிறங்கினாள்மிதுலா.
“எவ்ளோ நேரமா அம்மா கூப்பிடறாங்க,நான் கூப்பிடறேன்,அது கூட தெரியாம என்ன யோசனை!!! அது தான் சதி செய்து கல்யாணத்தை நடத்தி முடிச்சாச்சே!!!! இன்னும் என்ன யோசனை !!!! யார் குடும்பத்தை கெடுக்க யோசிச்சுக்கிட்டு இருக்கீங்க???…..”

“ராஜேஸ்வரி!!!… இது என்ன அண்ணியிடம் மரியாதை இல்லாமல் பேசிக்கிட்டு…. நீ உள்ளே போ…. நான் அவளை கூட்டிக்கொண்டு வருகிறேன்”

“நீ வா மிதுலா இங்கேயே டிபனை முடித்து விடலாம். இதற்கு அப்பறம் ஊருக்கு போய் சேர ஐந்து மணி நேரம் ஆகி விடும்.வாம்மா!!!!”

வண்டியை விட்டு கீழே இறங்கிய மிதுலா நிமிர்ந்து ஹோட்டலை பார்த்தாள். அது அவளது வீட்டில் இருந்து ஒரு நான்கு தெரு தள்ளி இருக்கும் பிரபல ஹோட்டல்.

‘இவ்வளவு பக்கத்தில் இருக்கும் ஹோட்டலில் சாப்பிடுவதற்கு வீட்டிலேயே தெய்வா கையால் சாப்பிட்டு இருக்கலாமே!!!! என்ற எண்ணம் தோன்றவும் சட்டென காவேரியிடம் கேட்கவும் செய்தாள்.

சற்று நேரம் அமைதியாக இருந்தவர்,” இதை எல்லாம் வீட்டிற்கு போய் பேசிக் கொள்ளலாம் மிதுலா.இப்பொழுது வா நேரம் ஆனால் வசீகரன் கோபப் படுவான்”.

“சரி அத்தை எனக்கும் பசி தாங்காது.வாங்க சாப்பிட்டுகிட்டே பேசலாம்” என்று அவரிடம் பேசிய படியே ஹோட்டலுக்குள் நுழைந்தாள்.

அங்கே ஏற்கனவே வசீகரனும் வர்ஷினியும் ஒரு டேபிளில் அமர்ந்து இருந்தனர்.அங்கே மிச்சம் இருந்தது இரண்டு இருக்கைகள்.ஒன்று வசீகரனுக்கு எதிரிலும் மற்றொன்று வசீகரனுக்கு அருகிலும் இருந்தது.புருஷர்ர்ர்ர் பக்கத்தில் இப்போ உட்காரலாமா வேண்டாமா!!!.ஹம்ம் வேண்டாம் இவர் பக்கத்தில் உட்கார்ந்தா நிம்மதியா சாப்பிட விட மாட்டார்.நாம எதிரில் உட்கார்ந்து கொள்வோம் என்று புத்திசாலித்தனமாக யோசிப்பதாக நினைத்து செய்தாள். ஆனால் வசீகரனுக்கு எதிரில் அமர்ந்ததும் தான் அது எவ்வளவு பெரியஇமாலய தவறு என்று உணர்ந்து தன் புத்திசாலி தனத்தை நொந்து கொண்டாள்.

எதிரில் அமர்ந்து கொண்டு மிதுலாவை பாசமாக(!!!!)பார்த்துக் கொண்டே உணவை ஆர்டர் செய்தான்.
‘உனக்கு கொழுப்புடி…. ஒழுங்கா மரியாதையா பக்கத்தில் உட்கார்ந்து இருந்தா நாம பாட்டுக்கு பேசாம சாப்பிட்டு இருக்கலாம்.’ ஹ்ம்ம் இப்ப யோசிச்சு என்ன செய்றது!!!! இப்போ எழுந்து இடம் மாறவும் முடியாது.அப்பறம் புருஷர்ர்ர்ர் இன்னும் பாசமாக பார்த்து வைப்பார்.அது தேவையா உனக்கு!!! பேசாமல் அடங்கி உட்கார்…. என்று அவசர உத்தரவை பிறப்பித்தது அவளது மனசாட்சி.

ஒவ்வோருவரிடமும் வரிசையாக ஆர்டர் எடுத்த சர்வர் மிதுலாவின் அருகில் வந்து ஆர்டருக்காக நின்றார்.மிதுலா எதை தேர்வு செய்யலாம் என்று மெனு கார்டை பார்த்துக் கொண்டு இருக்கும் போதே அவள் கையில் இருந்த மெனுக்கார்டை வாங்கி கீழே வைத்துவிட்டு நான் என்ன ஆர்டர் செய்தேனோ அதையே இவர்களுக்கும் கொடுத்து விடுங்க” என்று கூறி சர்வரை அனுப்பி வைத்தான்.

சர்வர் அங்கு இருந்து நகரும் வரை காத்திருந்தகாவேரி அவர் போனதும்,ஏன் வசீகரா!!! அவள் தான் அவளுக்கு பிடித்ததை சொல்லிக் கொள்ளட்டுமே!!!!

“ஏன் பெரியம்மா நான் ஆர்டர் செய்ததை சாப்பிட மாட்டாளா, அதையே சாப்பிட சொல்லுங்க…இனி இப்படித்தான் அவளை பழகிக் கொள்ள சொல்லுங்கள்”

“நீ சொன்னதெல்லாம் அவளுக்கு பிடிக்குமோ என்னவோ!!!”
“பிடித்தாலும் பிடிக்காவிட்டாலும் அவளுடைய விருப்பத்தை பற்றி எல்லாம் என்னால் கவலைப்பட முடியாது.எனக்கு அதெற்கெல்லாம் நேரமும் இல்லை”

“அம்மா,நீ ஏன் அண்ணனை போட்டு இப்படி படுத்துற!!!!,அண்ணனுக்கு எல்லாம் தெரியும். யாரை எப்படி கவனிக்க வேண்டும் என்று ரொம்ப நன்றாகவே தெரியும். நீ சும்மா இந்த மாதிரி ஆட்களுக்கு சப்போர்ட் பண்ணாதீங்க!!!என்று அண்ணனுக்கு வரிந்து கட்டிக் கொண்டு சப்போர்ட் செய்தால் வர்ஷினி.

“ராஜேஸ்வரி!!! பெரியவங்க பேசும் போது நீ குறுக்கே பேசாதே!!!! உன் அண்ணனுக்கும் அண்ணிக்கும் ஆயிரம் பிரச்சினை இருக்கலாம்.அதை அவர்கள் பேசி தீர்த்துக் கொள்வார்கள்.நீ இதிலெல்லாம் தலையிடாதே…..’

காவேரி தனக்காக இருவரிடமும் விட்டு கொடுக்காமல் பேசியதால் மிதுலா குறுக்கே பேசாமல் அமைதியாக இருந்தாள்.மிதுலாவின் அடி மனதில் இருந்த லேசான பயம் தற்பொழுது கொஞ்சம் கொஞ்சமாக குறைய தொடங்கியது.காவேரி இருக்கும் வரை தனக்கு எந்த பிரச்சினையும் ஏற்பட விடமாட்டார்என்று முழுமையாக நம்பினாள்.அதற்குள் ஆர்டர் செய்த உணவு வகைகள் வரவும் வசீகரனும் வர்ஷினியும் சாப்பிட ஆரம்பித்தனர்.

காவேரி மிதுலாவிடம் வசீகரன் ஆர்டர் செய்த உணவு உனக்கு பிடிக்கவில்லை என்றால் வேறு உணவு சொல்லிக் கொள் மிதுலா என்றார் பரிவாக…..

“பரவாயில்லை அத்தை,எல்லாமே வெஜ் தான். வெஜ்ஜில் எல்லா ஐட்டமும் சாப்பிடுவேன்”
“அசைவம் பிடிக்காதா உனக்கு?”
“பிடிக்காது என்று இல்லை அத்தை ஒரு உயிரை கொல்வது பாவம்ன்னு சின்ன வயசில் இருந்தே சாப்பிட மாட்டேன். நான் சாப்பிடுவது இல்லை என்றதும் அம்மாவும் சாப்பிடுவதை நிறுத்திக் கொண்டார்கள்.”

“நம்ம வசீகரனுக்கு நீ தினமும் அசைவம் சமைத்து போட்டாலும் சாப்பிடுவான். அவன் அசைவம் வீட்டில் மட்டும் தான் அசைவம் சாப்பிடுவான்.மற்றபடி ஹோட்டலுக்கோ வேறு உறவினர் வீட்டுக்கோ சென்றால் அதை விரும்பி சாப்பிட மாட்டான்.வீட்டில் சமைத்தால் நன்கு விரும்பி சாப்பிடுவான்.பேசிக்கொண்டே இருவரும் சாப்பிட்டு முடித்தனர்.

இவர்கள் பேச்சில் வசீகரனோ வர்ஷினியோ கலந்து கொள்ளவில்லை. அவர்கள் இருவரும் பேசிக் கொண்டே உணவை உண்டனர்.வர்ஷினிக்கு தனது அண்ணனின் கவனம் மிதுலாவின் புறம் திரும்புவதை விரும்பவில்லை.அதற்காக ஏதேதோ விஷயங்களை அவள் பாட்டுக்கு பேசிக் கொண்டே இருந்தாள். வசீகரன் தங்கையின் பேச்சுகளை செவிமடுத்தாலும் அவனின் கவனம் முழுதும் மிதுலா என்ன பேசுகிறாள் என்பதிலேயே இருந்தது.அவள் பேச பேச ஒவ்வொன்றாக மனதில் குறித்துக் கொண்டான்.

வசீகரன் ஆர்டர் செய்த உணவு வகைகளை இது எனக்கு பிடிக்காது,இது நன்றாக இல்லை என்று ஒரு வார்த்தை கூட சொல்லாமல் முகம் சிணுங்காமல் காவேரியிடம் பேசிக் கொண்டே ரசித்து உணவை உண்டு கொண்டு இருந்தாள். எதிரில் அமர்ந்துநேற்று காலை தான் கட்டிய புது மஞ்சள் கயிறு கழுத்தில் மின்ன தன் அன்னையிடம் பேசிக் கொண்டு இருந்தமனைவியை தன்னுடைய கூரிய விழிகளால் அளவிட்டுக் கொண்டு இருந்தான்.

கரும்பச்சை நிற டிசைனர் புடவை அவளை மேலும் அழகாக்கி காட்டியது. காதுகளில் வைர ஜிமிக்கி அசைந்தாட அதன் ஒளிர்வுக்கு இணையான அழகிய புன்சிரிப்போடு காவேரியுடன் பேசிக் கொண்டு இருந்தாள்.

இவள் என் மனைவி என்ற எண்ணம் வசீகரனின் மனதில் தோன்றிய அந்த நொடி வசீகரன் தன் வாழ்க்கையையே வெறுத்தான். அவனும் தான் என்ன செய்வான்???? அவள் தன் மனைவி என்ற எண்ணம் அவன் மனதில் தோன்றும் அதே நேரம் எப்படிப்பட்ட சூழ்நிலையில் இந்த திருமணம் நடந்தது என்ற நினைவும் சேர்ந்தே அல்லவா வந்து அவனை இம்சிக்கிறது.

தன் நண்பர்கள் அத்தனை பேரும் தன்னை எவ்வளவு இகழ்ச்சியாக பார்த்தனர்.எவ்வளவு கஷ்டப்பட்டு இந்த நிலையை அடைந்து இருப்பேன்.சே!!!அத்தனையும் ஒருநொடியில் நாசமானது யாரால்????இவளால் தானே!!! என்று வெறுப்போடு எண்ணிக்கொண்டு பார்வையை திருப்பிக் கொண்டான்.

கணவனின் முக மாற்றத்தையோ மனக் குமுறல்களையோ மிதுலா சிறிதும் உணரவில்லை. அவள் பாட்டிற்கு காவேரியுடன் பேசிக் கொண்டு இருந்தாள். அவளும் தான் என்ன செய்வாள்!!!அவளிடம் பேச இருவரும் விருப்பம் காட்டவில்லை என்றாலும் பரவாயில்லை முகத்தை திருப்பிக் கொண்டு இவளிடம் நமக்கு என்ன பேச்சு என்பது போல் விறைப்பாகவே இருந்தால் அவளும் தான் என்ன செய்வாள். வர்ஷினியோ முகத்தை திருப்பிக் கொண்டு உன்னிடம் எல்லாம் நான் பேச தயாராக இல்லை என்பது போல விறைப்பாக இருந்தாள்.

அவளாவது பரவாயில்லை இந்த புருசரர்ரர்ர் எந்த மன நிலையில் இருக்கார்னே புரியமாட்டேங்குது…. ஒரு நேரம் கோபமா பார்க்கிறார்.ஒரு நேரம் எரிச்சலா பார்க்கிறார். ஒருநேரம் ஏளனமா பார்க்கிறார்.இன்னும் சிலநேரம் எந்த அர்த்தத்தில் பார்க்கிறார்னே புரிய மாட்டேங்குது!!! ஒரு டைப்பா பார்க்கிறார்.இவங்க ரெண்டு பேரையும் இப்போ நிமிர்ந்து கூட பார்க்க கூடாது.பார்த்தால் அப்பறம் ஒழுங்கா சாப்பிட முடியாது…..என்று மனதுக்குள் தானே முடிவெடுத்தவளின் கண்கள் காவேரியிடம் நிலை கொண்டிருக்க , வாயும் கையும் உணவில் கவனமாக இருந்தது.

ஒரே குடும்பம் ஒரே உணவு டேபிளில் அமர்ந்து தனித்தனியாக சிந்தித்திக் கொண்டு இருந்தது.காவேரி மிதுலாவைப் பற்றி வசீகரன் தெரிந்து கொள்ளட்டும் என்று மிதுலாவை பற்றிக் கேட்டுக் கொண்டு இருந்தார்.மிதுலாவோ எந்த காரணம் கொண்டும் சாப்பிட்டுமுடியும் வரையும் வசீகரனை பார்த்து விடக் கூடாது என்ற எண்ணத்தோடும்,வசீகரன் இவளை எப்படியாவது வருத்தப்பட வைக்க வேண்டும்.என்ன செய்வது எப்படி செய்வது என்ற எண்ணத்தோடும்,வர்ஷினியோ எந்த காரணம் கொண்டும் வசீகரனின் பார்வை மிதுலாவின் பக்கம் திரும்பி விடக் கூடாது என்பதிலும் இருந்தது.

உணவை உண்டு முடித்ததும் ஐஸ்கிரீம் சாப்பிடலாம் என்று நினைத்து சர்வரை அழைத்தாள் மிதுலா.”அத்தை எனக்கு எப்பவும் சாக்லேட் ஐஸ்கிரீம் தான் பிடிக்கும் உங்களுக்கு எந்த ஐஸ்கிரீம் சொல்லட்டும்!!!என்று கேட்டாள்.

“நீ என்ன இன்னும் குழந்தையா???? ஐஸ் கிரீம் எதுவும் சாப்பிட வேண்டாம் …. லேட் ஆச்சு.கிளம்புங்க போகலாம் என்று அதிகாரமாக வந்தது வசீகரனின் குரல்.

‘இது என்னடா வம்பா போச்சு!!!! குழந்தைங்க மட்டும் தான் ஐஸ்கிரீம் சாப்பிடணும் ன்னு சட்டம் இருக்கா???? யார் போட்டா இந்த சட்டத்தை!!!!இனி வாழ்நாளில் ஐஸ் கிரீமை மறந்து விட வேண்டியது தானா!!! புருஷர்ர்ர்ர் இப்படி தான் காலையில என்னை காபி குடிக்க விடாம செஞ்சீங்க!!!! இனி ஐஸ்கிரீமும் சாப்பிட விடாம மாட்டிங்க போலவே!!!! என்னடி மிதுலா உன் வாழ்க்கையில் இப்படி ஒரு சோதனை !!! பேசாம புருஷர்ர்ர்ர் வீட்டுக்கு பக்கத்தில் ஏதாவது ஐஸ்கிரீம் கடை இருக்கான்னு தெரிஞ்சு வச்சுக்கிட்டு நைட் சுவர் ஏறி குதிச்சிட வேண்டியது தான் என்று அவள் திட்டமிட்டு கொண்டு இருக்கும் போதே வர்ஷினியின் குரல் அவளது எண்ணத்தை இடை மறித்தது.’

“அண்ணா !!! எனக்கு ஒரு கசாட்டா ஐஸ் கிரீம் வேணும்”
“லேட் ஆகிடுச்சு வர்ஷினி!!!பார்சல் வாங்கிட்டு போயிடலாம் நீ கார்ல சாப்பிட்டுக்கோ!!!! சரியா???தங்கையிடம் பேசும் போது குரலில் பாசம் சொட்டியது.

ஓகே அண்ணா!!! என்றவளின் பார்வை பெருமிதமாய் அண்ணன் மேல் படிந்து பார்த்தாயா!!!! என்று ஏளனமாக மிதுலாவின் மீது படிந்தது.

“ரெண்டு ஐஸ்கிரீமா சேர்த்து வாங்கு வசீகரா….”
“எதுக்கும்மா ரெண்டு!!!! நீங்க தான் சாப்பிட மாட்டீங்களே???”
“எனக்கில்லை தம்பி உன் பொண்டாட்டிக்கு தான். முதன் முதலாக கேட்கிறாள் வாங்கி கொடு தம்பி…..”
உச் என்று உச்சு கொட்டிவிட்டு அவளுக்கும் சேர்த்தே வாங்கிக் கொண்டு அங்கிருந்து கிளம்பினர்.
காரில் வீட்டில் இருந்து கிளம்பிய பொழுது வசீகரன் கார் ஓட்ட ,காவேரியுடன் பின் சீட்டில் பயணித்தாள் மிதுலா.இப்பொழுதும் பின்னால் ஏறப் போனவளை தடுத்து முன்னால் அமரச் சொன்னார் காவேரி.

அவள் மறுக்க நினைக்கும் போது வர்ஷினி வேகமாக முன் வந்து ,”அம்மா எப்பவும் அண்ணா கூட நான் தானே வருவேன்.இன்னைக்கும் நான் அண்ணன் கூட தான் வருவேன் என்றாள்.”

“அதெல்லாம் இனி அண்ணி வந்தாச்சு இனி அண்ணி தான் அண்ணன் கூட வர வேண்டும் நீ என்னோடு பின் சீட்டில் உட்கார்”

“ஹம் மாட்டேன்!!! அண்ணா பாருங்க இந்த அம்மாவை….நம்மளை பிரிக்க சதி செய்றாங்க !!!!….”
“அவள் முன் சீட்டில் என்னோடு சேர்ந்தே வரட்டுமே அம்மா!!!!…..”
“உன்னை பெற்ற அம்மா சொல்லி இருந்தாலும் இப்படி தான் மறுத்து பேசுவாயா வசீகரா????”
“அம்மா!!!! என்னம்மா இப்படி எல்லாம் பேசறீங்க??…”
“போய் வண்டியை எடு”கட்டளையாக ஒலித்தது காவேரியின் குரல்.
” சை!!!! இவள் அம்மாவை கைக்குள் போட்டுக் கொண்டு என்னையும் அண்ணனையும் பிரிக்க பார்க்கிறாள்.இரு !!! இரு !!! வீட்டிற்கு வந்ததும் உன்னை என்னவெல்லாம் செய்கிறேன் பார்!!! என்று மனதுக்குள் கருவிக் கொண்டாள் வர்ஷினி.

கார் வந்ததும் முன் சீட்டில் மிதுலா அமர பின்னால் வர்ஷினியும் ஏற கார் திருச்சியை நோக்கி பறந்தது.காரில் ஏறி அமர்ந்ததும் வசீகரன் கொடுத்த ஐஸ்கிரீமை சாப்பிடலாமா வேண்டாமா என்ற யோசித்தாள் மிதுலா.புருஷர்ர்ர்ர் என்ன இதை ஆசையாகவா வாங்கி தந்தார். வேண்டா வெறுப்பாக கடனே என்று வாங்கி கொடுத்தார். இதை போய் அல்பம் போல சாப்பிடுவதா என்று ரோஷத்தோடு சற்று நேரம் கையில் வைத்து இருந்தாள்.
காரை ஓட்டிக் கொண்டு இருந்த வசீகரன் எதேச்சையாக அவளை திரும்பி பார்த்தவன் காரை ஓரமாக நிறுத்திவிட்டு அவளை நோக்கி திரும்பி அமர்ந்து , “இப்படி பார்த்துக் கொண்டே இருக்கத்தான் ஐஸ்கிரீம் வாங்கினாயா????…. ஓசியில் வாங்கியது இல்லை நான் கஷ்டப்பட்டு சம்பாதித்து உழைத்த காசில் வாங்கியது.ஒழுங்காக நீயே சாப்பிடு !!! இல்லை வாயை திறந்து மொத்த கப் ஐஸ்கிரீமையும் வாயை திறந்து கொட்டி விடுவேன்.ஒழுங்காக சாப்பிடு”அதட்டலாகவந்தது வசீகரனின் குரல்.

‘எப்போ பாரு ஸ்கூல் பிள்ளைகளை மிரட்டுவதை போலவே பேசி வைப்பது.கொஞ்சம் ஆசையாக பேசினால்தான் என்னவாம்….’ஐஸ்க்ரீமைதிறந்து சாப்பிட்டு கொண்டே வசீகரன் புறம் திரும்பி வேடிக்கை பார்ப்பதை போலவசீகரனை பார்த்தாள்.

சந்தன நிற ஷர்ட்டும் கருநீல நிறத்தில் ஜீன்ஸ் பேண்ட்டும் அணிந்து இருந்தான்.காரை ஒரு கையால் ஓட்டிக்கொண்டே ஒரு கையால் அடங்கமறுத்த தன் தலை முடியை ஸ்டைலாக கோதி விட்டான்.அவன் கோதி விடுவதும் மறுபடி முடி பறந்து காற்றில் கேசம் கலைவதும் வசீகரன் மீண்டும் கோதி விடுவதுவதுமாக இருந்தான்.வசீகரனின் வலிய கரங்களுக்குள் அடங்கமறுத்த அவன் தலைமுடியை ஆவலாக பார்த்தாள். ஏதொ உணர்வு தோன்ற எதேச்சையாக அவள் புறம் வசீகரன் திரும்ப,சட்டென்று அப்படி திரும்புவான் என்று எதிர்பார்க்காத மிதுலா.பிடிபட்ட திருடனை போலதிருட்டு முழி முழித்தாள்.

‘அய்யயோ பார்த்துவிட்டாரே புருஷர்ர்ர்ர்….. மிதுலா எப்படியாவது சமாளிடி…’என்று மிதுலா மனதுக்குள் எண்ணிக் கொண்டு இருக்கும் போதே ஒரு கையால் காரை ஓட்டிக் கொண்டே ஒரு கையை மிதுலாவை நோக்கி நீட்டினான்.

மிதுலா இமைக்க மறந்து வசீகரனையே பார்த்துக் கொண்டு இருந்தாள். இதழின் அருகே கையை கொண்டு வந்தவன் சட்டென கடைசி நொடி சுதாரித்து ,”இப்படி தான் ஐஸ்கிரீம் சாப்பிடுவாயா???? வாய் எல்லாம் அப்பிக் கொண்டு !!!வாயை துடைத்துக் கொள் என்று சொல்லிவிட்டு கவனத்தை சாலைக்கு திருப்பி விட்டான்.
‘ஏன் புருஷர்ர்ர்ர் நீங்களே துடைச்சு விட்டு இருக்கலாம்ல’என்று மனதுக்குள் நினைத்தவள் செல்போனை எடுத்து நோண்ட ஆரம்பித்தாள்.

Facebook Comments Box
Previous PostNUNN 15
Next PostNUNN 19
Hi Readers, This is Madhumathi Bharath. I am one of the Tamil romance novel writers.This page created for my novel readers.In this blog i am going to provide you link for my tamil new novels updates.This is not a writer's website,This is for you people who would like to read Tamil new novels.keep following this page for further updates.

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here