Theendatha thee neeye Tamil Novels Teaser 46

2
1608

இந்த வீட்டிற்கு வந்து பத்து நாட்கள் ஆகி விட்டது. கையில் இருக்கும் மளிகை சாமான் இன்னும் ஒரு மாதத்திற்கு வரும். ஆனால் காய்கறிகள் தான் வாங்க வேண்டிய சூழ்நிலை. அவன் மட்டுமாக இருந்தால் நிச்சயம் காய்கறிகள் இல்லாமல் கூட அவனால் சமாளிக்க முடியும். வானதி உடன் இருக்கும் பொழுது அப்படி இருக்க முடியாதே…

அவளுக்கு சத்தான உணவுகளாக கொடுத்தால் தான் உடம்பு சீக்கிரம் தேறும். அவளை தனியே விட்டு செல்வதும் முடியாது. அதே நேரத்தில் அவளை உடன் அழைத்து செல்வதும் ஆபத்தாய் முடியக்கூடும். வேறு வழியில்லை. வேறு ஆட்களை விட்டு காய்கறிகள் , பழங்கள் வாங்கி வந்து கொடுக்க சொல்ல வேண்டும். ஆனால் இங்கே இல்லாமல் வெளி இடத்தில் வைத்து வாங்கிக் கொள்ள வேண்டும் என்று திட்டமிட்டவன் வானதியின் உடல்நிலையை எண்ணி கவலை கொண்டான்.

நேற்று இரவு முழுக்க… புரண்டு புரண்டு படுத்துக் கொண்டு இருந்தாள். நள்ளிரவுக்கு மேல் அவள் படும் அவஸ்தை தாங்க முடியாமல் எழுப்பி என்னவென்று கேட்க… கால்கள் வலிப்பதாக கூறவே, எழுந்து அமர்ந்து அவள் கால்களை பிடித்து விடத் தொடங்கினான். கணவனின் இந்த செய்கையில் பதறிப் போய் வானதி தடுத்தாலும் இதமாக மறுத்து விட்டான் ஈஸ்வர்.

“தனியா இருக்கோம் சில்லக்கா…. இங்கே உன்னைப் பார்த்துக்கிறது என்னோட பொறுப்பு.. இங்கே யார் இருக்கான்னு இவ்வளவு பயம்? என்னோட பொண்டாட்டிக்கு நான் கால் பிடிச்சு விடறேன்.. யார் கேள்வி கேட்பாங்க? பேசாம படுத்து தூங்கு…” என்று அவளை அமைதிப்படுத்த அவளையும் அறியாமல் அவள் கண்களில் இருந்து கண்ணீர் வழிந்தோடியது.

அவளது கண்ணீரை துடைத்து விட்டவன் நெற்றியில் மென்மையாக முத்தமிட்டு அவளை உறங்க வைத்தது நினைவுக்கு வர… ‘இப்பொழுது அவளுக்கு எப்படி இருக்கிறதோ’ என்ற யோசனையுடனே அவளை தேடிப் போனான்.

“சில்லக்கா… எழுந்திருடா… காபி குடிச்சுட்டு மறுபடி தூங்கிக்கோ.. நைட்டு கூட சரியா சாப்பிடல” என்று பேச்சுக் கொடுத்தபடி அவளை எழுப்பினான். சோர்வாக கண் விழித்தவள் அவனைப் பார்த்து சோகையாக புன்னகைத்தாள். கஷ்டப்பட்டு எழுந்தவளை கைகளில் தாங்கிக் கொண்டவன் தோளில் சாய்த்துக் கொண்டு அவளுக்கு கொஞ்சம் கொஞ்சமாக காபியை புகட்டத் தொடங்கினான்.

“படுத்துக்கோ சில்லக்கா”

“இல்லை…கொஞ்சம் அசதியா இருக்கு… நான் போய் குளிச்சுட்டு வர்றேன்.” என்றவள் மெல்ல அடி எடுத்து வைத்தவள் அங்கிருந்து நகர முயன்றாள். உடலில் ஏற்பட்டு இருந்த மாற்றம் அவளை அதிர்ச்சி அடைய செய்ய… வேகமாக திரும்பி படுக்கையைப் பார்த்தவள் அதிர்ந்து போனாள். அவளது அதிர்ந்த தோற்றத்தை கண்டவன் அவளின் பார்வையை தொடர்ந்து தானும் பார்வையை செலுத்தியவனின் முகத்தில் முதலில் மகிழ்ச்சியும், சூழலை சமாளித்து ஆக வேண்டுமே என்ற கவலையும் தோன்றியது.

அவர்களின் படுக்கையில் ஆங்காங்கே திட்டு திட்டாக ரத்தக் கறைகள்… வானதியின் கண்கள் பயத்துடன் ஈஸ்வரைப் பார்த்தது.

“என் குழந்தை… என்ன ஆச்சு? ஏன்? எனக்கு என்னோட குழந்தை வேணும்” என்று அலறியவள் வயிற்றில் கைகளை அழுத்தமாக பதித்தபடி அப்படியே மயங்கி சரிந்த நொடி… அவளை கைகளில் ஏந்திக் கொண்டான் ஈஸ்வர்.

Facebook Comments

2 COMMENTS

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here